വിന്‍റര്‍ ഡാന്‍സ്

കുതിരവണ്ടിയും, കാളവണ്ടിയേയും പോലെ അഞ്ചു നായ്ക്കളെ പൂട്ടിയ വണ്ടിയില്‍ “കഥയിലെ രാജകുമാരനും രാജകുമാരിയും” പാഞ്ഞുപോയ ഒരു മനോഹര സ്വപ്നമാണീ വിന്‍റര്‍  ഡാന്‍സ്!



Hike! Hike!

മിസ്സിസ്സാഗയില്‍ നിന്ന് ഇരുന്നൂറ്റി എഴുപത് കിലോമീറ്റര്‍ അകലെയുള്ള ഹാലിബര്‍ട്ടനിലാണ് വിന്‍റര്‍ ഡാന്‍സ് എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഡോഗ് സ്ലഡിംഗ് നടക്കുന്നത്. പതിനേഴു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് ദമ്പതികളായ ഹാങ്കും ടാന്യയും അവരുടെ വളര്‍ത്തു നായകളായ സൈബീരിയന്‍ ഹസ്ക്കികളുമായി ശൈത്യകാല വിനോദമായി സ്വന്തം വീടിനടുത്ത് തുടങ്ങി കളിയാണ് ഇന്ന് കാര്യമായി ഹാലിബര്‍ട്ടന്‍ മലമ്പ്രദേശത്ത് നടത്തുന്നത്. നൂറ്റി അന്‍പതു സൈബീരിയന്‍ ഹസ്ക്കികള്‍ ഇന്നിവര്‍ക്ക് സ്വന്തമായുണ്ട്. ഹാങ്കും ടാന്യയും ഈ വര്‍ഷത്തെ  യുക്കോണ്‍ മല്‍സരങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കാനായി പോയിരിക്കുകയാണ്. 

മഞ്ഞു മൂടി കിടക്കുന്ന ഹാലിബര്‍ട്ടനിലെ ഊടുവഴികളില്‍ ഉപ്പോ മണലോ വിതറിയിട്ടില്ലാത്തതിനാല്‍ യാത്ര വെളുത്ത റോഡിലൂടെയായിരുന്നു.ഡോഗ് സ്ലഡിംഗിന്റെ സാഹസികത ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും അങ്ങോട്ടുള്ള യാത്ര അറിയിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഭംഗിയായി ഐസിംഗ് ചെയ്തു വെച്ചിരിക്കുന്ന കേക്കുകള്‍ പോലെ തോന്നിച്ചു വഴിയരികിലെ വീടുകളും, പാറക്കൂട്ടങ്ങളും, മരങ്ങളും. 

രാവിലെ ഒന്‍പത് മണിക്ക് ഞങ്ങള്‍ അവിടെയെത്തി. നാല് അടുക്കുകളായി വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഇട്ടിട്ടും എനിക്ക് തണുപ്പിനെ ചെറുക്കാന്‍ വീണ്ടും രണ്ടു ജാക്കെറ്റുകളും കയ്യുറകളും ധരിക്കേണ്ടി വന്നു. സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്വത്തിലാണ് ഈ കായിക വിനോദം പരീക്ഷിക്കുന്നത് എന്നൊരു ഫോര്‍മില്‍ ഒപ്പിട്ടു കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞതോടെ ഞാനും ഹുസൈനും രണ്ട് മണിക്കൂറിനുള്ള റൈഡിനു തയ്യാറായി. എന്നെ കൂടെ കൂട്ടി പകുതി ദിവസത്തെ റൈഡിനു പോകാന്‍ മാത്രമുള്ള വിശ്വാസം ഇല്ലായിരുന്നിരിക്കണം. അതിനു കാരണവും ഉണ്ട്. ഭൂമിയുടെ ഈ പകുതിയില്‍ എത്തിപ്പെട്ടതിനു ശേഷമാണ് ശ്വാന വര്‍ഗ്ഗവുമായി എനിക്ക് ഇടപഴകേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ളത്. അനിയത്തി വളര്‍ത്തിയ പോമറേനിയന്‍ പട്ടി കുഞ്ഞുമായി ഒരു കൈയകലം എന്നും ഞാന്‍ പാലിച്ചിരുന്നു. 



Hussain with his team

 

ഞങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പില്‍ ഗൈഡിനെയും ചേര്‍ത്ത് നാല് ടീമുകള്‍. ഓരോ ടീമിനും അഞ്ചു ഹസ്ക്കികള്‍. ചുവപ്പും നീലയും കലര്‍ന്ന കയറിനു ഗാങ്ങ് ലൈന്‍ എന്നാണു പറയുന്നത്. ഇതാണ് മരം കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന സ്ലഡുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്. സ്ലഡില്‍ ഒരാള്‍ക്കിരിക്കാം. മറ്റേയാള്‍ സ്ലഡിനു പിന്നിലേക്ക് നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്ന മരകാലുകളില്‍ രണ്ട് കാലും ഉറപ്പിച്ച് നില്‍ക്കണം. സ്പീഡ്‌ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ഒരു ചെറിയ ബ്രേക്കും അവിടെയുണ്ട്.   ഗൈഡ്  യാത്രയുടെ നിയമങ്ങളും ഗാങ്ങ് ലൈനില്‍ നിര്‍ത്തുന്ന ഹസ്ക്കികളുടെ ജോലിയും, അവരോടു പറയേണ്ട വാക്കുകളും പറഞ്ഞു തന്നു. ചെറുപ്പത്തില്‍ കവുങ്ങും പാളയില്‍ ഇരുന്നു വലിച്ചു ഓടുമ്പോള്‍ തൊലിയുരഞ്ഞ കാലുകളെ ഓര്‍ത്തു നില്‍കുമ്പോഴാണ് ഗൈഡ് ഞങ്ങള്‍ളെ വിളിച്ച് പോകാനുള്ള വണ്ടി കാണിച്ചു തന്നത്. ഏറ്റവും പിന്നിലാണ് ഞങ്ങള്‍ മുന്നില്‍ ഗൈഡ്. അയാളുടെ ഹസ്ക്കികളുടെ അടുക്കലേക്ക് പരിചയപ്പെടാന്‍ ചെല്ലേണ്ടന്ന് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരുന്നു. കാരണം അവര്‍ പരിശീലനത്തിലാണെത്രേ. 




ജൂനിയർ 

 

യുക്കോണ്‍ മത്സരത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചത് കൊണ്ടാവാം ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആയിരം മൈല്‍ ഓടി തികച്ച ജൂനിയര്‍ എന്ന് പേരുള്ള ഹസ്ക്കിയെ ടീമില്‍ ഇട്ടത്. ഗാങ്ങ് ലൈനില്‍ ഏറ്റവും മുന്നിലായി രണ്ട് ഹസ്ക്കികള്‍ അവരാണ് ടീമിനെ നയിക്കുന്നത്. നടുവില്‍ ഒരാള്‍, അവനാണ് സ്വിംഗ് ഡോഗ്, മുന്നിലെ രണ്ടു പേരെ നേരെ നടത്തുന്ന പ്രധാനി. ഏറ്റവും പിന്നിലായി രണ്ടു പേരുണ്ട് അവരാണ് വീല്‍ ഡോഗ്സ്. വളവിലും തിരിവിലും ഭാരം ഏല്‍ക്കാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ളവര്‍. ഈ ഗാങ്ങ് ലൈനിന്‍റെ പിന്നിലാണ് വണ്ടിയും വണ്ടിക്കാരനും... കൂട്ടില്‍ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ ഹസ്ക്കികള്‍ക്ക് ഞങ്ങളെക്കാള്‍ തിരക്കായിരുന്നു. പുറത്തു തലോടിയോ കെട്ടിപിടിച്ചോ ഓമനിക്കാം എന്നല്ലാതെ അവര്‍ക്ക് തീറ്റയൊന്നും നല്‍കാന്‍ പാടില്ല. ഞങ്ങളുടെ ടീമില്‍ നാണം കുണുങ്ങിയായ സ്നൂപിയും, ഫാന്റവുമായിരുന്നു മുന്നില്‍. കരുത്തനായ ജൂനിയര്‍ നടുവില്‍, പിന്നിലായി മറ്റു രണ്ടുപേരും കൂടെ റെഡി ആയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വണ്ടിയില്‍ കയറി കാലും നീട്ടി ഇരുന്നു. 




On the trail

 

യാത്രക്ക് മുന്‍പുള്ള ഗൈഡിന്റെ സ്റ്റഡി ക്ലാസ്സില്‍ ഹസ്ക്കികളോട് പറയേണ്ട വാക്കുകള്‍ പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നു. മുന്നോട്ടു പായാന്‍ “ഹൈക്ക്”, പാച്ചില്‍ നിര്‍ത്താന്‍ ബ്രേക്ക് മാത്രം പോരാ “വാഹ്‌” എന്നുകൂടെ പറയണം. എന്നോടാണ് ഹുസൈന്‍ ഇത് പറയാന്‍ ഏല്‍പ്പിച്ചത്. മറ്റൊരു പണിയും കൂടെ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു, ഫോട്ടോ എടുക്കുക എന്നത്. ബാക്കിയെല്ലാം മൂപ്പര് നോക്കിക്കൊള്ളാം എന്നും പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും ഉഷാറായി, കൈ ഉയര്‍ത്തി കാണിച്ചു ഗൈഡ് മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു അതിനു പുറകിലായി മറ്റു രണ്ടു ടീമുകളും. പിന്നെ “ഹൈക്ക്” പറയേണ്ടത് എന്റെ ഊഴമായിരുന്നു. ഞാനും പറഞ്ഞു ഒരു “ഹൈക്ക്”... അതാ ഞങ്ങളും പാച്ചില്‍ തുടങ്ങി. ഇവര് മോശല്ല്യാല്ലോ എന്നും കരുതി, ക്യാമറയില്‍ ഞെക്കാവുന്ന എല്ലാ ബട്ടണിലും ഞെക്കി കുറെ ഫോട്ടോയും എടുത്തു ഗമയില്‍ ഞാന്‍ ഇരുന്നു. ഗൈഡ് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് നിര്‍ത്തി എല്ലാവരെയും വന്നു നോക്കി പോകും. യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോള്‍ വീണ്ടും ഞാന്‍ “ഹൈക്ക്” പറയും. അങ്ങിനെ ഒരിടത്ത് നിര്‍ത്തി വീണ്ടും പുറപ്പെടുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ “ഹായ്” എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. അഞ്ചു പേരും എന്നെ തിരിഞ്ഞു  നോക്കി അനങ്ങാതെ നില്‍ക്കുന്നു.  ഇവരെന്താ എന്നെ നോക്ക്യോണ്ട് നിക്കണത് എന്ന് ചോദിച്ചതിന് “ഹൈക്കി"നു പകരം 'ഹായ്' എന്നല്ലേ നീ പറഞ്ഞത് എന്ന മറുപടി കേട്ടപ്പോഴാണ് അബദ്ധം മനസ്സിലായത്‌. ഒരക്ഷരം തെറ്റിയപ്പോഴേക്കും “എന്താ ടീച്ചറെ ഇങ്ങിനെ”യെന്ന ഭാവത്തിലായിരുന്നു അഞ്ചു പേരുടെയും നോട്ടം!

ട്രെയിലിനുള്ളിലൂടെ കയറ്റങ്ങളും ഇറക്കങ്ങളും വണ്ടിയും വലിച്ചോടുന്ന ഹസ്ക്കികള്‍, ആ വണ്ടിയില്‍ ഞാന്‍! പണ്ട് വായിച്ച ഏതോ റഷ്യന്‍ കഥയിലെ കഥാപാത്രമായി ഞാന്‍ മാറുകയായിരുന്നു. സ്വപ്നവും യാഥാര്‍ത്ഥ്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനാകാതെ ഇരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ട്രെയിലില്‍ നിന്ന് മാറി മഞ്ഞില്‍ ഉറഞ്ഞു പോയ തടാകം മുറിച്ചു കടന്നു അപ്പുറത്തേക്ക് പോകുകയാണെന്ന് ഗൈഡ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്. ഐസ് ശരിക്കുറച്ചിരിക്കുമോയെന്നായി എന്‍റെ സംശയം. എന്നെ വലിച്ച് കൊണ്ടോടുന്ന അഞ്ചംഗസംഘത്തിനാണെങ്കിലോ ഒരു സംശയവുമില്ല. അവരുടെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു എന്‍റെ വിശ്വാസമത്രെയും.



Crossing the Lake

നിശബ്ദതയുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് മങ്ങലേല്‍പ്പിക്കേണ്ടായെന്നു കരുതിയാവണം ഹസ്ക്കികളും തടാകത്തിലൂടെ ഓടുമ്പോള്‍ വളരെ ശാന്തരായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ തടാകം കടന്ന് മറുകരയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ വിശ്രമത്തിനായി കുറച്ചു നേരം നിന്നു. എന്‍റെ കയ്യില്‍ നിന്നു ക്യാമറ വാങ്ങി ഹുസൈന്‍ ഫോട്ടോയെടുപ്പില്‍ മുഴുകിയ തക്കത്തിന് അഞ്ചാളും കൂടെ എന്നെയും വലിച്ചോണ്ട് ഒറ്റെയോട്ടം! അധികദൂരം ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒളിച്ചോടാന്‍ പറ്റിയില്ല അതിനു മുന്നേ മറ്റു ടീമുക്കാരും ഗൈഡും ഓടിയെത്തി ഞങ്ങളെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി. ഹുസൈന്‍ തലേംകുത്തി വീണിടത്ത് നിന്നു കൊട്ടിപിടഞ്ഞു എണീറ്റ്‌ വരുമ്പോള്‍ കുറുമ്പന്മാരുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളചിരി. ഞാന്‍ ഒരു വാക്ക് തെറ്റി പറഞ്ഞതിന് എനിക്കിട്ട് പണി തന്നതാണോയെന്നും അറിയില്ല...

രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ നേരത്തെ ഓട്ടം കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍  ആഗ്രഹിച്ച സ്വപ്നം കണ്ടുണര്‍ന്ന പോലെയായിരുന്നെനിക്ക്. യുക്കോണില്‍ നടക്കുന്ന മല്‍സരം വായിക്കുകയും അതിനെ കുറിച്ച് എഴുതുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിലും ഡോഗ് സ്ലഡിംഗ് അനുഭവിച്ചറിയാനാവുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നില്ല.  വിന്‍റര്‍  ഡാന്‍സില്‍ നിന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഹാങ്കിനെയും ടാന്യയെയും കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോയെന്ന വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു. വീണ്ടും ഒരിക്കല്‍ കൂടെ ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നത്തെ കുറിച്ച് അവര്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത് കേള്‍ക്കാന്‍ ഇവിടെ വരണം... 




Met Hank on Feb 22, 2014