ഉപ്പും, മുളകും

സത്യമംഗലത്തെ ഒരാശുപത്രിയില്‍ ആയിരുന്നു എന്‍റെ ഉപ്പാക്ക് ജോലി. അവിടെയാണ് ഞാന്‍ പിച്ച വെച്ചതും ഹരിശ്രീ കുറിച്ചതും. ആശുപത്രിയിലെ ജീവനക്കാരും ഡോക്ടര്‍മാരും ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ള പ്രദേശങ്ങളില്‍ താമസിക്കുന്നു. വനപ്രദേശം ആയതിനാല്‍ ആളുകളുടെ നിത്യ ജീവിതം കാടുമായി ബന്ധപ്പെട്ടായിരുന്നു. വിശ്വാസങ്ങളും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും ഏറെയുള്ള മനുഷ്യര്‍.കാട്ടില്‍ പണിയെടുക്കുന്നവരാണ് അധികമാളുകളും...നഗരത്തിന്‍റെ തിരക്കില്‍ നിന്നു അകന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വീട്. അടുത്തുള്ള വീടുകള്‍ തമ്മില്‍ കുറച്ചു അകലം ഉണ്ട്. ഏറ്റവും അടുത്ത് മുരുകന്റെ വീടാണ്. അവനും ഭാര്യയും മാത്രമേ വീട്ടില്‍ ഉള്ളൂ. കുട്ടികള്‍ ഇല്ലാ. പകല്‍ മുരുകന്‍ പണിക്കു പോയാല്‍ അവന്‍റെ പെണ്ണ് ഉമ്മാനെ സഹായിക്കാന്‍ വരും. കുഞ്ഞായിരുന്ന എന്നെ നോക്കുന്നത് അവരായിരുന്നു. മുരുകന്‍ ഉച്ചക്ക് വന്നു ചോറുണ്ട് വീണ്ടും പണിക്ക് പോകും. 

മുരുകന് ഭാര്യയെ സംശയമാണ്. അവള്‍ എന്തു ചെയ്താലും സംശയം. എന്നെ എടുത്ത് വീടിന്‍റെ മുറ്റത്തിറങ്ങി നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടാലും മതി. തല്ലും ഇടിയും പാതിരാവോളം നീളും. രാവിലെ വീണ്ടും പരാതിയുടെ കെട്ടഴിക്കാന്‍ ഉമ്മാടെ അടുത്ത് എത്തും. എല്ലാം മൂളികേട്ടു ഉമ്മാന്റെ കൈയില്‍ നിന്നു ചായയും വാങ്ങി കുടിച്ചു മുരുകന്‍ പണിക്ക് പോകും, ഭാര്യയെ നോക്കണം എന്നൊരു ധ്വനിയും അവന്‍റെ പറച്ചിലില്‍ കാണും. ഒരു ദിവസം വീട്ടിലേക്ക് അടുത്തുള്ള പാട്ടിയമ്മ വന്നു. കുറച്ചു നേരം വീട്ടില്‍ നിന്നിട്ട് അവര്‍ എന്നെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകട്ടെ എന്ന് ഉമ്മാനോട് ചോദിച്ചു. വയസ്സിനു മൂത്ത ഒരാളെ ധിക്കരിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി ഉമ്മ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ എന്നെ പാട്ടിയമ്മയുടെ കൂടെ പറഞ്ഞയച്ചു. 

മൂന്ന് മണിക്ക് ഉമ്മ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നു. സന്ധ്യക്ക്‌ എന്നെ കുളിപ്പിച്ച് ഉടുപ്പൊക്കെ മാറ്റി കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ക്ക് നടുവില്‍ ഇരുത്തി ഉമ്മ നിസ്കരിക്കാന്‍ നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും മുരുക്കന്റെ പെണ്ണ് അവളുടെ വീട്ടിലേക്കും പോയിരുന്നു. രാത്രി ഭക്ഷണം ഉമ്മ കൊടുത്തയക്കും. അവിടെ വെപ്പും തീനും കുറവായിരുന്നു. ഉമ്മാടെ നിസ്ക്കാരം കഴിയുന്നത്‌ വരെ ഞാന്‍ അടുത്തിരുന്നു കളിക്കും. അന്ന് പതിവ് തെറ്റിച്ച് ഞാന്‍ കരച്ചില്‍ തുടങ്ങി. ഉമ്മ നിസ്കാരം തീര്‍ത്തോ അതോ പകുതിക്ക് നിര്‍ത്തിയോ എന്നറിയില്ല... എന്‍റെ കരച്ചില്‍ നിര്‍ത്താനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങി. പുറത്തെ ഇരുട്ടിനോടൊപ്പം കനം വെച്ച നിശബ്ദതയെ കീറി മുറിച്ചു കൊണ്ട് എന്‍റെ കരച്ചില്‍! ആറുമണിക്ക് ശേഷം എല്ലാവരും ജനലും വാതിലും അടച്ചുപൂട്ടി വീട്ടിനുള്ളില്‍ ഇരിക്കും. വിളിച്ചാലും കേള്‍ക്കില്ല. ഉപ്പ ആശുപത്രിയില്‍ നിന്നു എത്തിയിട്ടില്ല. അങ്ങോട്ട്‌ ഒറ്റയ്ക്ക് കരഞ്ഞു ബഹളം വെക്കുന്ന കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് നടന്നു പോകാന്‍ ഉമ്മാക്ക്‌ പേടിയായിരുന്നു. 

മഗിരിബി നേരത്തുള്ള കുട്ടികളുടെ കരച്ചില്‍ മാറ്റുന്ന ഒരു പഴഞ്ചന്‍ വിശ്വാസം ഉണ്ട്. "ഉപ്പും, മുളകും, കടുകും ഉഴിഞ്ഞിടുക" ആദ്യവും അവസാനവും ആയി ഉമ്മ ഈ അടവ് പ്രയോഗിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. (അറ്റ കൈക്ക് ആരും അന്ധവിശ്വാസിയാകും) വിറകടുപ്പ് ഇല്ലാഞ്ഞതിനാലും, മണ്ണണ സ്റ്റവ്വില്‍ ഉഴിഞ്ഞിട്ടാല്‍ ശരിയാവില്ല എന്ന് കരുതിയിട്ടാകണം "ഉപ്പും, കടുകും, മുളകും" ഒരു കടലാസ്സില്‍ ചുരുട്ടി ഉമ്മ എന്നെ ഉഴിഞ്ഞ് ജനല്‍ തുറന്നു ദൂരെ എറിഞ്ഞു... എന്തായാലും, വയറു വേദന മാറിയത് കൊണ്ടാണോ, കരച്ചിലിന്റെ തളര്‍ച്ച കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല ഞാന്‍ ഉറങ്ങി. (പാട്ടിയമ്മ എനിക്ക് കടല കഴിക്കാന്‍ തന്നിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞത് ഉമ്മ മറന്നു പോയിരുന്നു) 

രാത്രി ഒന്‍പതു മണിക്കാണ് ഉപ്പ വരുന്നത്. മുരുകന്റെ വീട് കടന്നു വേണം ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ എത്താന്‍. അന്ന് മുരുകന്‍റെ വീടിനടുത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ പതിവില്‍ കവിഞ്ഞ ബഹളം. പാത്രങ്ങള്‍ "പറ പറന്നു" റോഡിലേക്ക് വരുന്നു. ഉപ്പാന്റെ ടോര്‍ച്ചിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ടതും മുരുകന്‍ ഓടിയെത്തി, "അയ്യാ, പാത്തിയ, അയ്യാ....കൂടോത്രം പണ്ണി വെച്ചിട്ടിയാ" ഇതും പറഞ്ഞു മുരുകന്‍ ചുരുട്ടി കൂട്ടിയ ഒരു വെള്ള കടലാസ്സ് ഉപ്പാക്ക് കൊടുത്തു. ഉപ്പ അത് തുറന്നു നോക്കിയതും സംഗതി പിടിക്കിട്ടി. ഒന്നും പറയാതെ കടലാസും ഉപ്പും മുളകും ഉപ്പ ഒരേറ്.. എന്നിട്ട്, കലിതുള്ളി നില്‍ക്കുന്ന മുരുകനെയും അവന്‍റെ പെണ്ണിനേയും സമാധാനിപ്പിച്ചു രാവിലെ കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഉപ്പ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. 

എന്‍റെ കരച്ചിലിന്‍റെ കാര്യകാരണങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തു തലപുകഞ്ഞിരുന്ന ഉമ്മാനോട് ഉപ്പ, "ഇനി തമിഴ്നാട് അതിര്‍ത്തി കടക്കുന്നത് വരെ ഉപ്പും മുളകും, കടുകും ഉഴിയണ്ട. ആ മുരുകന്‍റെ പെണ്ണിന് രാവിലെ ജീവനുണ്ടാവണെ എന്ന് ദുആ ചെയ്തോ.ഇല്ലെങ്കില്‍ അതിനു വേറെ ഉഴിഞ്ഞിടെണ്ടി വരും..." അന്ന് നിര്‍ത്തിയതാവണം ഉമ്മ കണ്ണേറിനുള്ള ഉഴിച്ചിലും എറിയലും...